Başta her ne kadar karşı çıkmış olsam da annemin içinde var olduğunu iddia ettiği şeytanı gerçekten de çıkarmış durumdayız. Ama görülen o ki ondan çıkan şeytanın kat be kat beteri bende var! Nedenini bilmiyorum, sürekli kızgın ve sürekli nefret doluyum. Neredeyse kimseyi – Sookie ve Lafayette dışında tabi ki – yanıma yaklaştırmıyorum, yaklaştıramıyorum ve bu durumdan ötürü kendimden çoğu zaman nefret ediyorum. İşte sırf bu yüzden, belki bana da yardım eder düşüncesiyle ormana dalıp Bayan Jeanette’i ziyarete gittim.

Karşısında beni görünce pek şaşırmamış gibiydi ve neticede benim içimde anneminkinden daha beter bir şeytan olduğuna kanaat getirdi. Aynı işlem için ise benden tam 800 dolar istedi! Kaçık kadın! Her zamanki gibi sinirlenip basıp gittim. Bütün gün evde, barda, yolda söylenip durdum ve sonunda Sam’den aldığım parayla bir kez daha ormanın yolunu tutup kadını buldum. O gece orada yaşadığım şeyleri düşününce bile tüylerim ürperiyor. Karanlıkta gördüğüm o küçük kızın, kendi çocukluğum olması bir yana, elimde bıçak kanlar içinde ortada kalışıma hala anlam veremiyorum. Yine de tuhaf bir şekilde hafiflemiş ve arınmış hissediyorum kendimi.